શ્રવણની જેમ અંધ પિતાની માવજત કરે છે

નસવાડી : આજના યુગમાં શ્રવણ જેવો પુત્રમાં બાપને મળવો મુશ્કેલ છે, પણ નસવાડી તાલુકાના વાદરિયા ગામના બંને આંખોથી અંધ વૃધ્ધ પિતાને મળ્યો છે, શ્રવણ પુત્ર, રમવા ભણવાની ઉંમરે લાચાર અને નિરાધાર એવા બંને આંખોથી અંધ પિતાની તમામ જવાબદારી નિભાવનાર રહ્યો છે, ૭ વર્ષની નાની ઉંમરના પુત્રનો પુત્ર.છોટાઉદેપુરના નસવાડી તાલુકાના વાદરિયા ગામે પરિવારમાં ફક્ત અંધ પિતા અને સાત વર્ષનો પુત્ર રહે છે. પિતાની ખાવા, પીવા, નહાવાની તમામ દૈનિક ક્રિયા આ નાનકડો સંજય નિભાવે છે એટલું જ નહીં પરંતુ ભણવાનું છોડી પિતા અને પોતાના પેટનો ખાડો પૂરવા કરે છે. મજૂરી અને છેક પાંચ કિલોમીટર સુધી પોતાના અંધ પિતાનો હાથ પકડી ચાલીને જાય છે ઢોર ચરાવવા અને તેનાથી મળતા નજીવા મહેનતાણાથી ભરે છે પેટનો ખાડો, પરંતુ આ નાનકડી ઉંમરે આટલી મોટી જવાબદારી નિભાવનાર સંજય ભણવાની ઇચ્છા તો છે પણ સ્કૂલના જ શિક્ષકે તેનો બાપ અંધ હોય તેની સારસંભાળ કોણ રાખશે તેમ જણાવતા તેને ભણતર છોડી દીધું આમ સંજય ભણવાથી વંચિત રહેતા ભાવિ જઇ રહ્યું છે અંધકારમય જયારે પિતાની દેખરેખ રાખતો સંજયના જણાવ્યા મુજબ ‘હું મારા પિતાને જમાડું છું, નવડાવું છું, કપડાં અને ઢોર ચારું છું, સાહેબે કીધું કે તારા પિતાની કોણ સંભાળ લેશે એટલે હું ભણવા નથી જતો.’
પ્રજ્ઞાચક્ષુ મનિયા નાયકનો એક ભત્રીજો છે પણ તેની પરિસ્થિતિ સારી ના હોય તે પણ તેની જવાબદારીમાંથી છૂટી ગયો છે તેના જણાવ્યા મુજબ ‘મારા કાકા અંધ થઇ ગયા છે, અમારી પાસે સગવડ નથી એટલે અમે સારવાર કરાવી નથી, જો સરકાર અમને મદદ કરે તો કંઇ થાય !’
ભત્રીજો આર્થિક રીતે કમજોર છે તેમ કહી તેને રાખવા તૈયાર નથી પણ પોતાના બાપનું પુત્ર જતન કરી રહ્યો છે તે જોતા એમ લાગી રહ્યું છે કે, આ યુગમાં પણ શ્રવણ જેવા પુત્રો છે, શ્રવણ તેના બાપને એક પળ પણ દૂર નથી રાખતો ઢોર ચરાવીને પરત આવતા તે તેના બાપ સાથે બેસીને ગમત કરતાં જોઇ લોકોના મોઢામાંથી એક જ શબ્દ નીકળે છે કે, ભગવાન દરેકને આવો દીકરો આપે. બાપ પોતાના દીકરાથી ખુશ છે પિતા ભયલા મનિયાભાઇ મારો નાનો છોકરો છે જે મારી દેખભાળ રાખે છે, હું પ્રજ્ઞાચક્ષુ છું, સરકારનો કોઇ લાભ મળ્યો નથી, છોકરાને ભણવા મૂકયો પણ સાહેબે ના કીધું મારૃં ધ્યાન કોણ રાખે ?
સંજયની બાપ પ્રત્યેની નિસ્વાર્થ સેવા જોતા ચોક્કસ કહી શકાય કે તે આ યુગનો શ્રવણ છે.

You might also like