Normal 0 false false false EN-US X-NONE GU MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:14.0pt; font-family:"B Bharati GopikaTwo"; mso-bidi-language:AR-SA;} તમામ પ્રકારની આરાધનામાં પ્રાર્થના એ જ શ્રેષ્ઠતમ

Normal
0

false
false
false

EN-US
X-NONE
GU

MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin:0in;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:14.0pt;
font-family:”B Bharati GopikaTwo”;
mso-bidi-language:AR-SA;}

ઇશ્વરની પ્રાર્થનાની શક્તિના મહત્ત્વને તમામ ધર્મ ઉપરાંત વિજ્ઞાને પણ સ્વીકાર્યું છે, પરંતુ આપણી આસપાસ જોવા મળતા હિંદુઓ પ્રાર્થના સિવાય બીજું બધું કરે છે-પૂજા, આરતી, ભજન, કીર્તન, યજ્ઞ વગેરે. જ્યારે કોઈને પૂછવામાં આવે ત્યારે એવો તર્ક જાણવા મળે છે કે આ બધું પ્રાર્થનાનું એક સ્વરૂપ જ છે.આજના ભાગદોડભર્યા જમાનામાં હિંદુ પ્રાર્થના કયાંક ખોવાઈ ગઈ છે.

હવે ધર્મનું નામ પડે એટલે લોકોને પૂજાપાઠ, આરતી અને યજ્ઞનો જ વિચાર આવે છે. વૈદિકજનો પહેલાં પ્રાર્થના કરતા હતા, કારણ કે તે લોકો પ્રાર્થનાની શક્તિને સારી રીતે ઓળખતા હતા. એકલા અને સમૂહમાં ઊભા રહીને કરવામાં આવેલી પ્રાર્થનામાં ગજબની શક્તિ હોય છે. આ પ્રાર્થના સંધ્યાકાળમાં કરવામાં આવતી હતી. તેને સંધ્યાવંદના તરીકે પણ ઓળખવામાં આવતી હતી. સંધ્યાવંદનાને સંધ્યોપાસના પણ કહેવાય છે.

સૂર્ય અને તારાની ગેરહાજરી હોય એવા રાત અને દિન વચ્ચેના સંધિકાળને તત્ત્વદર્શી મુનિઓએ સંધ્યાકાળ તરીકે ગણ્યો છે.  આમ જોવા જઇએ તો સંધિ પાંચ-આઠ સમયની હોય છે, પરંતુ પ્રાતઃકાળ અને સંધ્યાકાળ-આ બે સમયની સંધિ મુખ્ય છે. મતલબ કે સૂર્યોદય અને સૂર્યાસ્તનો સમય. આ સમયે મંદિર અથવા એકાંતમાં શૌચક્રિયા, આચમન, પ્રાણાયામ વગેરે કરી ગાયત્રી સ્મરણ વડે નિરાકાર ઇશ્વરની પ્રાર્થના કરવામાં આવે છે.

સંધિકાળમાં જ સંધ્યાવંદના કરવામાં આવે છે. વેદજ્ઞ અને ઇશ્વરપરાયણ લોકો સંધિકાળમાં પ્રાર્થના કરે છે. જ્ઞાની લોકો આ સમયે ધ્યાન કરે છે. ભક્તજનો કીર્તન કરે છે. સંધિકાળમાં કરાતી પ્રાર્થનાને સંધ્યાવંદન, ઉપાસના, આરાધના પણ કહી શકાય. સંધ્યાવંદનમાં નિરાકાર ઇશ્વર પ્રત્યેની કૃતજ્ઞતા અને સમર્પણનાે ભાવ વ્યક્ત કરવામાં આવે છે. સંધ્યાવંદનમાં ક્યારેય ભજન કે કીર્તન કરાતાં નથી, તેમાં પૂજા અથવા આરતી પણ કરાતી નથી.

તમામ પ્રકારની આરાધનામાં પ્રાર્થના એ શ્રેષ્ઠતમ છે. પ્રાર્થના કરવાના પણ આગવા નિયમ છે. વેદઋચાઓ પ્રકૃતિ અને ઇશ્વર પ્રત્યેની ગહન પ્રાર્થનાઓ જ છે. ઋષિઓ પ્રાર્થનાનું રહસ્ય જાણતા હતા. સંધ્યાવંદના અથવા પ્રાર્થના પ્રકૃતિ અને ઇશ્વર પ્રત્યે કૃતજ્ઞતા વ્યક્ત કરવા માટેનું માધ્યમ છે. કૃતજ્ઞતાથી સકારાત્મક્તા વિકસે છે.

સકારાત્મક્તાથી મનોકામનાની પૂર્તિ થાય છે અને તમામ પ્રકારના રોગ અને શોક નાશ પામે છે. સંધિકાળનાં દર્શન માત્રથી જ શરીર અને મનના સંતાપ મટી જાય છે. પ્રાર્થનાની અસર ખૂબ જલદી થતી હોય છે. સામૂહિક પ્રાર્થના તો વધુ ઝડપથી ફળિભૂત થાય છે.

You might also like