Asian Games: ઇતિહાસના પાનેથી… 1974: એથ્લિટોએ ભારતને સોનું અપાવ્યું

સાતમી એશિયન ગેમ્સનું આયોજન ૧૯૭૪માં તા. ૧થી ૧૬ સપ્ટેમ્બર દરમિયાન ઈરાનની રાજધાની તહેરાનમાં કરવામાં આવ્યું હતું. પહેલી વાર મધ્ય એશિયામાં એશિયન ગેમ્સ આયોજિત થઈ રહી હતી અને તેના આયોજન માટે આર્યમેહર સ્પોર્ટ્સ કોમ્પ્લેક્સનું નિર્માણ કરવામાં આવ્યું હતું.

એ આયોજનમાં ૨૫ દેશના ૩૦૧૦ ખેલાડીઓએ ભાગ લીધો હતો. એવું પહેલી વાર બન્યું હતું, જ્યારે આટલી મોટી સંખ્યામાં ખેલાડીઓએ એશિયન ગેમ્સમાં ભાગ લીધો હોય. એ વખતે ૧૬ રમતની ૨૦૦ સ્પર્ધાઓને સામેલ કરવામાં આવી હતી. એશિયન ગેમ્સમાં પહેલી વાર ફેન્સિંગ, જિમ્નાસ્ટિક અને મહિલા બાસ્કેટબોલની સ્પર્ધાઓ યોજાઈ હતી. સાથે સાથે પહેલી વાર એશિયન ગેમ્સનું દુનિયાભરમાં જીવંત પ્રસારણ કરવામાં આવ્યું હતું.

આ વખતે ભારત પ્રદર્શનના મામલે સાતમા સ્થાને રહ્યું. ભારતે કુલ ૨૮ મેડલ જીત્યા, જેમાં ચાર ગોલ્ડ, ૧૨ સિલ્વર અને ૧૨ બ્રોન્ઝ મેડલ સામેલ હતા. ભારતને ચારેય ગોલ્ડ મેડલ એથ્લેટિક્સમાં મળ્યા,જે વિજયસિંહ ચૌહાણ (ડેકાથલન), શ્રીરામસિંહ (૮૦૦ મીટર), શિવનાથસિંહ (૫૦૦૦ મીટર) અને ટી. સી. યોહાનન (લોંગ જમ્પ)એ જીત્યા હતા.

જ્યારે જાપાન ૭૫ ગોલ્ડ, ૪૯ સિલ્વર અને ૫૧ બ્રોન્ઝ મેડલ સાથે કુલ ૧૭૫ મેડલ સાથે પ્રથમ સ્થાને રહ્યું હતું. યજમાન ઈરાને ૩૬ ગોલ્ડ, ૨૮ સિલ્વર અને ૧૭ બ્રોન્ઝ સાથે કુલ ૮૧ મેડલ પોતાના નામે કરીને બીજા સ્થાને રહ્યું હતું.

એ એશિયન ગેમ્સમાં એક વિવાદ પણ સર્જાયો હતો. આરબ રાષ્ટ્ર, પાકિસ્તાન, ચીન અને ઉત્તર કોરિયાએ રાજકીય કારણોસર ઈઝરાયેલ સામે ટેનિસ, ફેન્સિંગ, બાસ્કેટબોલ અને ફૂટબોલની સ્પર્ધાઓ રમવાનો ઇનકાર કરી દીધો હતો. જોકે ઈઝરાયેલે સાત ગોલ્ડ સહિત કુલ ૧૯ મેડલ જીતીને મેડલ યાદીમાં છઠ્ઠું સ્થાન હાંસલ કર્યું હતું.

એ ઇઝરાયેલની અંતિમ એશિયન ગેમ્સ સાબિત થઈ, કારણ કે ત્યાર બાદ ઇઝરાયેલ પર એશિયન ગેમ્સમાં ભાગ લેવા પર કાયમી પ્રતિબંધ લગાવી દેવામાં આવ્યો હતો.

1978: બેંગકોક ત્રીજી વાર યજમાન બન્યું
૧૯૭૮માં આઠમી એશિયન ગેમ્સનું આયોજન સિંગાપોરમાં થવાનું હતું, પરંતુ આર્થિક કારણોસર સિંગાપોરે યજમાની કરવાનો ઇનકાર કરી દીધો. ત્યાર બાદ પાકિસ્તાને ઇસ્લામાબાદમાં એશિયન ગેમ્સનું આયોજન કરવાનો નિર્ણય કર્યો, પરંતુ બાંગ્લાદેશ અને ભારતના વિરોધને કારણે પાકિસ્તાને પણ યજમાની કરવાનો વિચાર પડતો મૂકવો પડ્યો.

ત્યાર બાદ આ એશિયન ગેમ્સના આયોજનની જવાબદારી થાઇલેન્ડે ઉઠાવી અને રાજધાની બેંગકોકે ૧૯૬૬ અને ૧૯૭૦ બાદ તા. ૯થી ૨૦ ડિસેમ્બર, ૧૯૭૪ દરમિયાન ત્રીજી વાર એશિયન ગેમ્સની યજમાની કરી ઇતિહાસ રચી દીધો. એ વખતે એશિયન ગેમ્સમાં ૧૯ રમતની ૧૯૯ સ્પર્ધા યોજાઈ હતી.

તીરંદાજી અને બોલિંગને નવી રમત તરીકે સામેલ કરાઈ હતી. ૨૫ દેશના ૩૮૩૨ ખેલાડીઓએ ભાગ લીધો હતો. જોકે ગત વખતનું યજમાન ઈરાન રાજકીય કારણોસર ૧૯૭૮ની એશિયન ગેમ્સમાં સામેલ થયું નહોતું.

આ વખતે ભારતના પ્રદર્શનમાં થોડો સુધારો નજરે પડ્યો અને તેણે ૧૧ ગોલ્ડ, ૧૧ સિલ્વર અને છ બ્રોન્ઝ મેડલ સહિત કુલ ૨૮ મેડલ પોતાના નામે કરીને મેડલની યાદીમાં છઠ્ઠું સ્થાન હાંસલ કર્યું હતું. જોકે યજમાન થાઇલેન્ડના પણ ૧૧ ગોલ્ડ મેડલ હતા, પરંતુ તેણે ૧૨ સિલ્વર અને ૧૯ બ્રોન્ઝ મેડલ સહિત કુલ ૪૨ મેડલ જીતીને પાંચમું સ્થાન હાંસલ કર્યું હતું.

જાપાને ફરી એક વાર પોતાની બાદશાહત સાબિત કરીને ૭૦ ગોલ્ડ, ૫૯ સિલ્વર અને ૪૯ બ્રોન્ઝ સહિત કુલ ૧૭૮ મેડલ પોતાની ઝોળીમાં સરકાવી લઈને પ્રથમ સ્થાન હાંસલ કર્યું હતું.

ભારતને ફરી એક વાર મોટી સફળતા એથ્લેટિક્સમાં મળી. ભારતે જે ૧૧ ગોલ્ડ મેડલ જીત્યા હતા તેમાંથી આઠ તો એથ્લેટિક્સમાં મળ્યા હતા. એમાં પણ બે ગોલ્ડ હરિચંદે જીત્યા હતા, જે ૫૦૦૦ મીટર અને ૧૦,૦૦૦ મીટર સ્પર્ધામાં મળ્યા હતા.

એ ઉપરાંત રામાસ્વામી ગનનસેકરન (૨૦૦ મીટર), શ્રીરામસિંહ (૮૦૦ મીટર), હાકમસિંહ (૨૦ કિ.મી. પગદોડ), સુરેશ બાબુ (લોંગ જમ્પ), બહાદુરસિંહ ચૌહાણ (ગોળાફેંક) અને ગીતા જુત્સી (મહિલા ૮૦૦ મીટર)એ ગોલ્ડ મેડલ જીત્યા હતા. એ ઉપરાંત ભારતે જે ત્રણ ગોલ્ડ જીત્યા તેમાંથી બે કુસ્તીમાં રાજીન્દરસિંહ (૭૪ કિગ્રા) અને કરતારસિંહ (૯૦ કિગ્રા)એ જીત્યા હતા.

You might also like